Dat Simon de Ruiter en zijn vrouw Bets beiden koninklijk gedecoreerd door het leven gaan, is alles behalve verbazingwekkend. Ze hebben zich de voorbije tientallen jaren als vrijwilliger op meerdere fronten ingezet. Ook Stichting Dagbesteding Krimpenerwaard geniet daar – in relatie tot de mannelijke helft van het echtpaar- van mee. Simon de Ruiter is namelijk chauffeur op één van onze bussen.

“Daar ben ik in 1994 mee begonnen”, vertelt de inmiddels 80-jarige inwoner van Lekkerkerk. “Destijds vond het personenvervoer plaats onder de vlag van verzorgingshuis De Breeje Hendrick hier op het dorp. Een aantal jaren geleden is deze service overgenomen door Stichting Dagbesteding Krimpenerwaard. Al die jaren rijd ik met veel plezier de mensen rond door de Krimpenerwaard. Het is gezellig, je maakt een babbeltje en een geintje en vervoert ze op een veilige manier naar de plek van bestemming. Wat ik wel jammer vind is dat er in de uren tussen 10.00 en 14.00 uur relatief weinig gebruik wordt gemaakt van de personenbus. Tegen een klein bedrag kunnen senioren er gebruik van maken om in de Krimpenerwaard oude bekenden te bezoeken of zich naar een winkel en weer thuis te laten brengen. We mogen dat best weer eens onder de aandacht brengen, want het is wél een unieke service.”

Veel mensen gaan er voetstoots vanuit dat Simon de Ruiter een ‘originele’ Lekkerkerker is. Niet zo’n gekke gedachte omdat hij liefst veertig jaar lang voorzitter was van Mannenkoor Zanglust, al een kleine dertig jaar als vrijwilliger op de eerder genoemde bus rijdt en bij tal van evenementen in het dorp als speaker/presentator fungeerde. “Ik ben pas met mijn huwelijk in Lekkerkerk komen wonen”, glimlacht de van een fraaie snor en een welluidende stem voorziene bewoner van een hoekhuis aan de Nicolaas Beetsstraat. “De jaren daarvoor bracht ik door in mijn geboorteplaats Benthuizen en een deel ervan op zee, omdat ik vier jaar als hofmeester heb gewerkt bij Lloyds.”

Dat hij zich in Lekkerkerk vestigde had alles te maken met de liefde. Met Bets dus. Het stel ontmoette elkaar in de welbekende Shop, werd verliefd en trouwde uiteindelijk.

Simon de Ruiter bracht het overgrote deel van zijn werkzame leven door bij Nutricia, waar hij verschillende commerciële functies in de buitendienst bekleedde. “Ik begon als vertegenwoordiger en werd uiteindelijk ‘field sales manager’, een taak waarbij ik de leiding had over zeven landelijke vertegenwoordigers had. In de laatste toen jaar van mijn loopbaan bij Nutricia reed ik het hele land door om klachten van klanten te behandelen. Dat lukte over het algemeen goed. Het was een mooi slotakkoord van veertig mooie jaren bij een dito bedrijf. In 1994 kon ik gebruik maken van een goede vut-regeling. Daarna had ik de handen vrij om mijn tijd anders in te vullen. Vrijwilligerswerk nam vanaf dat moment een nog wat grotere plek dan voorheen in. Ik geniet er nog altijd van en het voelt goed om iets voor een ander te mogen betekenen. Zolang mijn gezondheid het toelaat, ga ik hier graag mee door.”