Gerard Rietveld zocht na zijn afscheid na een lange loopbaan als docent Scheikunde in onder meer het middelbaar onderwijs prettige en zinvolle manieren om zijn zee aan vrije tijd als ‘pensionado’ invulling te geven.

Dat leidde ertoe dat de inmiddels 70-jarige Krimpenaar zich onder meer inzet voor het onderhoud van het Zwaneneiland in zijn woonplaats, actief lid is van de knotgroep in de Krimpenerwaard en zich besloot beschikbaar te stellen als chauffeur van Stichting Dagbesteding Krimpenerwaard. Daarnaast houdt hij zich graag bezig met hardlopen en is hij enthousiast lid van atletiekvereniging Start Lekkerkerk.

“Ik kwam met SDK in contact nadat ik een artikel in Het Kontakt had gelezen. Men zocht mensen om de deelnemers naar hun dagbestedingslocatie en weer thuis te vervoeren. Hoewel ik geen enkele ervaring met mensen met een verstandelijke beperking heb en niet veel met autorijden heb, besloot ik me toch aan te melden. De ontvangst was aller hartelijkst. Prettige mensen.”

“Al snel reed ik een paar keer mee met chauffeur Hans om het reilen en zeilen van zo’n rit te beleven. Daarna ging ik zelf op pad. Ik rijd de ‘Gouda-route’ op donderdagmiddag en vrijdag. Gouda is op zich niet de fijnste stad om te doorkruisen vanwege de vele verkeersdrempels en woonerven, maar de passagiers maken alles goed, ha ha! Ik ben nu een paar maanden als chauffeur in touw en begin ze al wat beter te kennen. Het voelt inmiddels eigen en ik kan genieten van de veelal ongecompliceerde wijze waarop ze in het leven staan.”

Gerard Rietveld koos niet vanwege idealisme voor het vrijwillig chauffeur-schap, zegt hij. “Ik heb het vooral gedaan omdat ik nog wat tijd over had en toevallig op de oproep in de krant stuitte. Nu ik er eenmaal mee bezig ben moet ik vaststellen dat het mooi is om bescheiden deel uit te mogen maken van SDK. Ik bewonder de bevlogenheid van de mensen die hier werken. Ook voor directeur Arjenne Timmer heb ik veel respect. Mijn ervaring met de medische wereld en de zorg is dat je in de leiding vaak mensen tegenkomt met een bepaalde ‘air’. Bij Arjenne is daar totaal geen sprake van. Ze gedraagt zich niet als baas en zet zich met hart en ziel in voor de stichting. Ze is uit het goede hout gesneden, net zoals de verschillende medewerkers die ik tot nog toe heb leren kennen. Prima mensen!”