Thuis in zijn werkkamer staan verschillende foto’s. Van zijn vrouw, zijn dochter en schoonzoon, zijn kleindochter én….. van de deelnemers van dagbestedingslocatie Huisje van de Zeeuw. Het zegt alles over hoe Dirk Koorevaar zijn vrijwilligerswerk in ‘Het Huisje’ ervaart. “Het is nog altijd heerlijk om met deze mensen op te trekken. Ze zijn me dierbaar”

Van de vele zeer gewaardeerde vrijwilligers die Stichting Dagbesteding Krimpenerwaard rijk is, was Dirk Koorevaar in 2012 de eerste.  “In die jaren deed ik al vrijwilligerswerk voor Met Elkaar Voor Elkaar; de door Arjenne Timmer opgezette stichting die vrijetijdsactiviteiten aanbiedt voor mensen met een verstandelijke beperking”, vertelt de inmiddels 70-jarige Lekkerkerker. “Ik hielp mee tijdens het G-zwemmen en de G-Soos. Toen duidelijk werd dat Arjenne bezig was om SDK op te richten en in Lekkerkerk een eerste dagbestedingsproject in de vorm van Lunchroom Huisje van de Zeeuw te vestigen, kwam ze bij mij met de vraag of ik daar als vrijwilliger deelnemers wilde gaan begeleiden. Niet veel later zat ik aan tafel met Arjenne en SDK-bestuurslid en Huisje van de Zeeuw-eigenaar Ad Scheer. Op 22 maart 2012 werd Het Huisje officieel geopend. Dat was het startsein voor  mijn vrijwilligerschap aldaar voor twee dagen in de week. Ik had er tijd voor omdat ik kort daarvoor mijn baan bij een bank vanwege een reorganisatie beëindigd zag worden.” Dirk Koorevaar voelde zich meteen thuis als vrijwilliger in ‘Het Huisje’. “Ik denk dat het feit dat ik binnen mijn bankwerkzaamheden decennia lang ervaring had opgedaan in het omgaan met mensen van allerlei pluimage, me goed van pas kwam in mijn functioneren met de deelnemers van SDK”, zegt hij. “Dat ging eigenlijk als vanzelf. ‘Aandacht’ is het sleutelwoord, hè! Ook is het belangrijk dat je karakters van mensen doorgrondt. Ik kwam er daarnaast al snel achter dat mensen met een verstandelijke beperking in de kern niet anders zijn dan anderen. Waar je wél een verschil ziet is op het vlak van eerlijkheid en aanhankelijkheid. Bij onze deelnemers zie je geen ‘dubbele bodems’ of ‘verborgen agenda’s’. Je krijgt wat je ziet, ze zijn recht voor z’n raap. Ik vind dat machtig mooi.”

Zijn vrijwilligerswerk in Huisje van De Zeeuw heeft vele aspecten, weet Dirk Koorevaar. Praktische zaken zoals tafels schoonmaken, een stukje bediening, de afwas en het reinigen van de toiletten, maken er deel van uit. Maar misschien wel de belangrijkste factor is ‘praten’ en ‘luisteren’. Dirk Koorevaar is in beide disciplines een kei en heeft daardoor een sterke band opgebouwd met de deelnemers en begeleiders in Het Huisje.

De foto uit 2012 komt weer tevoorschijn. Dirk ‘scant’ hem zorgvuldig en zegt: “Van de acht deelnemers die er hier ziet staan, zijn er anno 2022 nog zeven aan SDK verbonden”, zegt hij. “Dat is een buitengewoon hoog percentage en maakt meteen duidelijk hoe geweldig Stichting Dagbesteding Krimpenerwaard functioneert! Ook de meeste begeleiders van het eerste uur zijn nog steeds van de partij. Hoe dat kan? Ik denk dat het te maken heeft met de warme sfeer, de goede leiding en het feit dat alle zaken in organisatorische zin goed geregeld zijn. Ouders/verzorgers van de deelnemers weten precies waar ze aan toe zijn met SDK. Het is er veilig en goed. Ze hebben zélfs geen omkijken naar het vervoer naar en van de dagbestedingslocaties. Dat is toch geweldig?!”

Dirk Koorevaar is van plan om, zolang lichaam en geest het toelaten, nog lang als vrijwilliger verbonden te blijven aan Huisje van de Zeeuw. “Sinds een paar jaar heb ik mijn aanwezigheid daar wel teruggeschroefd van twee dagen naar één dag in de week. Dat kwam omdat ik ook nog andere taken had en heb. Maar die dinsdag in Het Huisje blijft gelukkig fier overeind staan. Ik zou het niet graag willen missen: de begeleiders – onder wie Mandy Timmer-Sluijk, met wie ik al vanaf dag één heel fijn samenwerk-, mijn  collega-vrijwilligers én de deelnemers. Hen zien is elke keer een feestje. Ze houden je jong en vrolijk. Een mooie combinatie!”